Herinneringen fans Vierdaagsefeesten

Een tijdje terug hielden wij een winactie en riepen wij de grootste fans van de Vierdaagsefeesten op om hun leukste herinneringen met ons te delen. Daarmee kon je een overnachting in hotel Blue winnen tijdens de Vierdaagsefeestenweek.

De verhalen van de winnaars zijn zo leuk, dat wij ze even voor je in een lijstje zetten!

Tosca vertelt: “Al ruim zeven jaar komen mijn moeder Karin en ik ieder jaar naar de Vierdaagse met bijbehorende feesten, vanuit Heemskerk (Noord-Holland). We proberen altijd zoveel mogelijk langs de wandelroutes te zijn om bevriende wandelaars aan te moedigen, maar door onze nachten op de Vierdaagsefeesten schiet dat er nogal eens bij in. Omdat ik zelf uit het muzikale circuit kom, vind ik het ook heerlijk om in de stad naar bandjes te kijken.”

Plannen leven we niet na
“Plannen die we van tevoren maken om één bepaalde act te zien, leven we nooit na. Op iedere hoek van de straat vinden we altijd iets wonderlijks waardoor we (naarmate de week vordert) iedere avond weer later thuis komen. Ik noem bijvoorbeeld Kees van Hondt. Het was al laat toen mijn moeder me vroeg ‘waar gaan die mensen naartoe met al die bomen’?”

Takkenzooi
“Bomen? Ik had geen podia of tijdschema’s bekeken voor die avond maar een wandelende tak kan voor mij maar één ding betekenen: Kees van Hondt! Ik riep: ‘Mam, erachteraan! Je gaat nu iets meemaken wat je nog NOOIT hebt gezien,’ En zo geschiedde, want als je met Kees’ verhalen thuiskomt, denkt iedereen dat er per ongeluk die avond iets raars in je eten of drankje terecht is gekomen. Als je erbij bent vraag je je dit ook af trouwens.”

Niets evenaart het Nijmeegse gevoel
Op festivals en concerten komen we al veel, maar niets evenaart het echte Nijmeegse vierdaagsegevoel. Nijmegenaren zijn lief, Bourgondisch en gastvrij. Tijdens een weekendje weg naar Nijmegen een aantal jaar geleden werd ik bijna geschept door een bus op de markt. Tsja, die reden tijdens de Vierdaagse nooit.”

Niets evenaart het Vierdaagsegevoel

Rianne uit Nijmegen vertelt: “In 2010 kwam het er tijdens de vrijdag van de Vierdaagsefeesten dan eindelijk van: na een maand om elkaar heen draaien, was daar de eerste kus tussen Maarten en mij. Een maand eerder leerden we elkaar kennen op een bruiloft van gemeenschappelijke vrienden.”

Op één knie
“Van het één kwam het ander. Tijdens de Vierdaagsefeesten van 2015 gebeurt er iets bijzonders. We zijn vijf jaar samen en wonen inmiddels al ruim vier jaar samen op de Molukkenstraat. We hebben allebei een paar dagen vrij om de Vierdaagsefeesten te kunnen vieren en liggen die donderdagochtend nog relaxt in bed een kopje koffie te drinken. Voordat ik in de gaten heb wat er gebeurt, zit hij op één knie en vraagt hij mij ten huwelijk. Die avond vieren we onze verloving in het Valkhofpark.”

10-jarig jubileum
“Deze Vierdaagsefeesten zouden we ons 10-jarig jubileum vieren. Al tien jaar zijn we heel gelukkig met elkaar. Inmiddels wonen we al drie jaar aan de Heyendaalseweg in Brakkenstein. Nijmegen is onze basis. Elk jaar vieren we ons jubileum op de Vierdaagsefeesten. We hadden ons 10-jarige jubileum anders voorgesteld dan nu zal lopen. We gaan hoe dan ook proosten! Hopelijk vieren we volgend jaar ons 11-jarig jubileum in het Valkhofpark, bij de Kaaij, op het eiland of een andere mooie feestlocatie tijdens de Vierdaagsefeesten.”

Eline uit Nijmegen vertelt: “Ieder jaar verhuur ik tijdens de Vierdaagse mijn studentenkamer aan twee wandelaars. Meestal ging ik dan maar naar mijn ouders die week, maar afgelopen jaar besloot ik toch eens te kijken wat er nu zo geweldig is aan die feesten waar iedereen het hele jaar naar uitkijkt. Aangezien ik geen slaapplek had en alle hotels al volgeboekt zaten, regelde ik met een vriendin dat ik bij haar kon slapen. We hadden een hele leuke avond. Eerst genoten we van de buitenpodia en overal kwamen we bekenden tegen.”

Toch geen slaapplek
“Toen alles buiten afgelopen was besloten we de avond voort te zetten in een kroeg. We hadden het zo naar ons zin dat we elkaar uit het oog verloren. Later kreeg ik van haar een berichtje dat ik niet bij haar kon slapen en dat ze het later wel uit zou leggen. Daar stond ik dan bij mijn eerste Vierdaagsefeesten: dronken, geen slaapplek en helemaal alleen. Toen had ik heel graag in het hotel van de Vierdaagsefeesten geslapen met een heerlijk katerontbijt, maar toen was dat niet mogelijk. Nu wel dus deel ik dit verhaal met jullie in de hoop dit jaar te mogen komen genieten van jullie gastvrijheid.

Kiyara uit Nijmegen vertelt: “Het is 19 juli 1991, dag vier van de Vierdaagse. Mijn ouders wonen op de St. Annastraat 626, maar die dag aan de Via Gladiola. Mijn moeder is hoogzwanger. Het is alsof ik weet dat er een goed feestje gaande is, want die dag beginnen bij mijn moeder de weeën. Op zaterdag 20 juli 1991 om 00:37 kom ik ter wereld. Net te laat voor het feestje. Maar ik neem mij voor: dat gaat me niet nog een keer gebeuren. Vanaf dat jaar ben ik er altijd bij!”

Eerste zoen
“De eerste zeven jaar van mijn leven woon ik aan de Via Gladiola. Braaf zit ik elk jaar in de derde week van juli langs de weg, zwaai en klap ik naar de lopers en krijg ik snoep en stickers van militairen. Als ik vijftien jaar ben, ga ik voor het eerst stappen. Overdag lopers kijken is leuk, maar s’nachts de stad verkennen is nog veel leuker. Als ik zeventien ben, beleef ik een hoogtepunt tijdens de Vierdaagsefeesten: mijn eerste zoen! Tja, kleine meisjes worden groot. Vanaf dan ga ik zeven dagen feesten en na een goede avond stappen lopers uitzwaaien op de Wedren, zoals een echte fan dat doet!”

Van blaren op voeten tot blaren op lippen
“Er zijn nog zoveel hoogtepunten te benoemen, zoveel mooie avonden, ochtenden, middagen. Van blaren op mijn voeten van het stappen tot blaren op mijn lippen van de loeihete kaassouflé bij de FEBO. De Vierdaagsefeesten voelen een beetje als mijn feestje. De derde week van juli is het hoogtepunt van het jaar. Elk jaar staat heel de stad op zijn kop, komen er duizenden mensen en die nacht van 19 op 20 juli voelt het even alsof ze allemaal voor mij komen.”

Dit jaar ijzingwekkend stil
“Dit jaar zal het ijzingwekkend stil zijn in de derde week van juli. Geen lopers, geen Vierdaagsefeesten. Wat een gemis! Ik kan niet wachten tot de Vierdaagsefeesten van volgend jaar! Wat een knaller gaat dat worden met als klap op de vuurpijl mijn dertigste verjaardag!”

Floris uit Arnhem vertelt: “Het mooiste moment van de Vierdaagsefeesten van 2019, was die avond dat ik met vrienden een jongen met het syndroom van Down tegenkwam. Hij was er samen met zijn zus. We waren toevallig aan het praten. Ik vond het zo leuk dat ze er samen waren! Zijn zus wilde hem graag laten zien hoe leuk de Vierdaagsefeesten zijn. Wij dachten, wij gaan deze jongen een topavond geven. Dat is ook echt gelukt: we hebben het zo gezellig gehad met elkaar. Zijn zus vertelde ons dat ze ons super dankbaar was en ze niet had verwacht zo’n leuke vriendengroep tegen te komen die hen letterlijk de hele avond zou vermaken. We hebben de hele avond op de jongen gelet, zodat zijn zus ook een drankje kon doen met ons.”